38. Врвки

Двајца блиски според годините седат во кафуле, пијат пиво од кригли и муабетат:

-Работава врвка, а?

-Богами врвка.

-Мораш да мислиш на друга.

-А твојата уште не е врвка?

-Не е, ама ќе биде скоро.

-Правиш нешто за откога ќе биде?

-Уште се мислам.

Минута-две молчат, испиваат пиво од криглите, па продолжуваат:

-Ништо од политикава. Врвка.

-Богами ептен врвка. Не ми е јасно како можат вака и до кога.

-Кога можат вака, значи можат. Додека можат. А им се може.

-Веќе не ги разбирам. Тераат врвка политика, знаат и се свесни дека е таква, но никако да ја сменат.

-Зошто да ја сменат кога и која било друга би им била врвка?

Пак молчат минута-две, испиваат пиво од криглите, па продолжуваат:

-Еј, не ми текнало да те прашам. Како со новата?

-Мислиш на мојата нова секретарка?

-А на која друга? Белки не мислиш дека мислам на жена ти.

-Богами врвка работа.

-Како бре врвка?!

-Така. Врвка. Мислев ај еднаш, колку да ни мине меракот. Но некако ни се заарни и ја затеравме.

-Стварно врвка!

-А ти што стори со жена ти? Ја напушти? Конечно се разведовте?

-Ма не!…Остај…Ич не ми се збори…Врвка работа. Таа ми го прости гревот, ѝ го простив и јас нејзиниот. Решивме да не се разведуваме. Поради децата, знаеш.

-Па тоа е супер! Зошто врвка работа?

-Затоа што и јас и таа си продолживме по старо, а се правиме наудрени дека не знаеме еден за друг.

-Богами врвка!

-Нема што да правиме, другар. Сè ни е врвка до врвка.

Го испиваат пивото во криглите, стануваат, излегуваат од кафулето и се разделуваат.