Со Алфред Бернард Нобел сум се стренал неколку пати, а една средба е клучна за мојата перспектива и за перспективата на човековата цивилизација. За некој ниту да помисли: јас не ја поистоветувам мојата со перспективата на човековата цивилизација, ниту, пак, нив ги изедначувам според каков било суштествен сегмент, елемент или според формата и содржината. Имено, двете перспективи во дел се постојни и напоредни, што значи едновремени, а во дел можни единствено како континуирано воздејство на временските мени. Кои, пак, се од ден на ден сѐ повеќе контролирани, насочувани, прилагодувани, манипулирани од човекот. Но, од друга страна времето сосе природата во него возвраќа, се спротивставува сѐ полуто, сѐ пожестоко. Повеќе